مردي كه در دهستان دژگاه دربخش دهرم شهرستان فراشبند "شیراز" روزگار مي گذراند و به حاج عمو معروف است ، از حمام گريزان است و مي گويد كه اگرتميز شود، مريض مي شود.

به گزارش ایرنا، عمو حاجي كه چهره‌اي همانند انسان‌هاي غارنشين دارد و كهنسال به نظر مي‌رسد كه حتي مردم عادي سن او را نزديك به يك قرن مي‌دانند، رنگ خاكستر گرفته و قشري ضخيم از چرك بر اندام او سنگيني مي‌كند.

چند سال پيش جوانان محل تصميم گرفتنند عمو حاجي را به رودخانه ببرند تا آبي به بدن اين مرد برسد، به همين منظور هنگامي كه عموحاجي در خواب بود او را در عقب يك وانت گذاشتند تا او را در رودخانه حمام كنند اما وقتي به رودخانه رسيدند، ديدند عمو حاجي در عقب وانت نيست زيرا او پيش از رسيدن، خود را به بيرون از وانت انداخته بود تا مبادا بدنش با آب آشتي كند وعمو حاجي همان جا گفته بود اگر تميز شوم، مريض مي‌شوم.

عموحاجي از خوردن هر نوع خوراكي تازه و نوشيدن آب بهداشتي پرهيز مي‌كند به گونه‌اي كه اگر به زورهم به او آب گوارا بنوشانند، عكس العمل منفي نشان مي‌دهد و به شدت ابراز ناراحتي مي‌كند.

حيوانات مرده و گنديده لذيذترين غذاها

لذيذترين غذاها به قول خودش، حيوانات مرده و گنديده است و فرقي ندارد كه اين حيوان حلال و يا حرام گوشت باشد.

اين سالخورده كه گفته مي‌شود به دليل مشكل عاطفي كه در ايام جواني براي او رخ داده از مردم و اجتماع گريزان و گوشه عزلت و انزوا برگزيده ساليان سال است كه در زير مكاني مسقف ماوا ندارد و در گرما و سرما درهواي آزاد به سر مي‌برد.

برخي از جوانان و نوجوانان دژگاه براي عمو حاجي مرغ، گربه، روباه، خارپشت و حتي مار مرده مي‌برند او اين حيوانات را در گودالي در اطراف خود دفن مي‌كند و پس از چند روز با آتشي كه در اين گودال مي‌افروزد، آن را نيم پز مي‌كند و با ولع خاصي مي‌خورد.

عمو حاجي پس از آن با خوردن آب گنديده كه در يك حلب زنگ زده و حشرات مختلف در داخل آن شناور هستند، وعده غذايي را به پايان مي‌برد.

ليوان او يك حلب 5 /4 كيلويي روغن است و او با استفاده از اين حلب روزانه نزديك به پنج ليتر آب مي‌نوشد.

لباس پوشيدن اين مرد در دهستان دژگاه كه داراي گرماي نزديك به 50 درجه سانتي گراد است شگفتي آور است زيرا او تمام لباس‌هايي را كه مردم اين منطقه برايش مي‌آورند، پس از بريدن آستين‌هاي پيراهن و پاچه‌هاي شلوار با دندان، آنها را برتن مي‌كند.

لوازم زندگي او شامل يك چماق است كه پيشتر پلوس وانت بوده است و وزن آن 17 كيلوگرم است، استكان چايخوري اين مرد عجيب يك كلاه ايمني اسقاطي است و چند حلب كهنه روغن نباتي است كه بچه‌هاي اين دهستان با آفتابه در اين حلب‌ها براي او آب مي‌ريزند.

عمو حاجي يك پيپ استثنايي هم دارد كه از يك زانوي سه اينچي آب تشكيل شده كه او سرگين ( فضولات)حيوانات را در آن مي‌ريزد و آتش مي‌زند و به آن پك مي‌زند و با هر مرتبه پك، دود پر حجمي از دهانش خارج مي‌شود.

افزون بر اين كه شست و شوي بدن، ظرف آب و بهداشت براي او معنا ندارد، خود را با سوزاندن موهاي زايد بدن اصلاح مي‌كند.

محل زندگي اين مرد رويگردان از بهداشت و مردم، محل تجمع سگ، گاو و چهارپايان محل است.

به نظر مي‌رسد تا كنون كارشناسان بهداشت با عموحاجي مواجه نشده‌اند.

شهرستان فراشبند در فاصله 164 كيلومتري جنوب غربي شيراز، واقع شده است.

فایل صوتی را از اینجا دانلود کنید.حجم فایل 6مگابایت مدت:25 دقیقه

سر کی رو داریم کلاه میزاریم ...؟

کی باید تکون بخوریم ...؟

دانلود  صوت مجلس اول

دانلود صوت مجلس دوم

دانلود صوت مجلس سوم

دانلود صوت مجلس چهارم

دانلود صوت مجلس پنجـــم

دانلود صوت مجلس ششم

دانلود صوت مجلس هفتــم

 دانلود صوت مجلس هشتم

دانلود صوت مجلس نهــــــم

                                   بسم الله الرحمن الرحیم

آثار ما تقدم و ما تاخر

 یکی از سوالاتی که برای اکثر ما پیش میاید این است که آیا پرونده اعمال متوفی بعد از مرگش بسته می شود یا نه؟

باید عرض کنم به طور مسلم ، خیر ، زیرا :

عالم برزخ متصل به عالم دنیاست ، شب و روز و ماه و سالش همان اوقات دنیاست . انسان برزخی بر حوادث و رویدادهای دنیا و ساکنانش وقوف دارد .

ثانیا ، برخی از اعمال متوفی ، آثار گسترده و دامنه داری دارد که او برخوردار از آنها یا مسئول آن اعمال و آثار بوده و است ، خواه این آثار صالحات باشد ، خواه سیئات . مثلا اگر متوفی از خودش فرزند به جا گذارد که تحت تربیت او اهلیت پیدا نموده باشد ، مسلما اعمال صالحه این فرزند به حساب پدر و مادر هم نوشته میشود و همینطور فرزند بد، به شرط اینکه سوء تربیتش منوط به کوتاهی پدر و مادر بوده باشد .

بنابر این پرونده انسان تا آخرین لحظه عالم برزخ گشوده است و ای بسا آثار ماتاخرش به مراتب بیشتر از اعمالی باشد که از پیش فرستاده است . ذکر یک مثال ، مطلب را روشن تر میسازد : فرض کنید کسی یک دانه گردو میکارد و پس از مدتی به ثمر می نشیند و در چینش اول ، هزار عدد گرد و نصیبش میشود . در همان سال عازم سفری میشود که بیست سال به طول می انجامد . کسی در غیاب او هر سال گردو هایش را چیده و نگه میدارد . نتیجه این میشود که تعداد گردوهای فراهم شده طی بیست سال ( در زمان غیبت صاحب درخت ) به مراتب بیشتر از مقداری است که در زمان حضورش ( یکسال ) برداشت کرده بود . اینک به ذکر چند نمونه از روایات در این مورد می پردازیم :

رسول اکرم (ص) فرمودند : بپرهیز از اینکه بدعتی در میان مردم ایجاد کنی . چه را که اگر بنده سنت و گناه ناپسندی در بین مردم گذارد ،  هم گناه آن و هم گناه کسی که بدان عمل کند ، به او میرسد . چنانکه خدای تعالی فرموده است : و آنچه را پیش فرستادتند و آثار ایشان را مینویسند و نیز فرمود : آن روز آدمی به انچه پیش فرستاده و به آنچه از پی او رسیده ، خبر داده میشود .

امام صادق (ع) فرمود : بعد از مرگ چیزی از اجر به انسان نمیرسد مگر سه چیز : کار نیک جاریه ای که در حیات خود انجام داده و بعد از مرگ نیز آثار او به آن میرسد و سنت راهنما و پسندیده ای که به وجود آورده و پس از او مردم بدان عمل می کنند ، و فرزند صالح و نیکوکاری که برای او طلب آمرزش نماید .

آخرین مطلبی که قابل ذکر است ، مسئله کیفیت حیات برزخی اطفال و مجانین است که این مطلب نیاز به یک بحث گسترده و استدلالی دارد . ما در اینجا فقط به چند نمونه حدیث درباره اطفال مومن پرداخته ، تفصیل این موضوع را به جلسات آینده موکول میکنیم .

عبدالرحمن بن غنم میگوید : وقتی رسول خدا (ص) به معراج برده شد ، از کنار پیره مردی که زیر درختی نشسته بود و پیرامونش را اطفالی فرا گرفته بودند عبور فرمود . رسول خدا (ص) به جبرئیل فرمود : این شیخ (پیر مرد) کیست ؟ عرض کرد : این پدرتان ابراهیم (ع) است . فرمود : این اطفال کیانند که در پیرامونش گرد آمده اند ؟ عرض کرد : اینها اطفال مومنین اند که او به آنها غذا میدهد ( و تربیت میکند).

امام صادق (ع) فرمود : اطفال شیعیان مومن ما به وسیله حضرت فاطمه (س) تربیت میشوند.